Kavramsal sanatçı Irina Metz’in çalışmaları, mutluluk arayışı, içsel özgürlük ve gerçek ile özlem arasındaki gerilim etrafında şekilleniyor. Resim, dijital ve karma teknikleri bir araya getiren sanatçı; farklı kültürlerden, seyahatlerinden ve evrensel sembollerden beslenen zengin bir görsel dil kuruyor. Mavi kuşlar ve mavi çiçekler gibi imgelerle bilinçli mutluluk fikrini araştıran Metz ile sanat pratiğini, ilham kaynaklarını ve sanata bakışını konuştuk.
– Sizi tanımayan okurlarımız için, kısaca kendinizi kısaca tanıtır mısınız?
Ben Irina Metz. Ağırlıklı olarak resim, dijital ve karma tekniklerle çalışan kavramsal bir görsel sanatçıyım. Çalışmalarım bilinçli mutluluk ve ulaşılması zor cennetler fikri etrafında; gerçek olan ile özlem duyduğumuz şey arasındaki gerilimi araştırır. Farklı kültürlerin ve felsefelerin kesişim noktalarından ilham alıyorum. Eserlerimde sıkça görülen mutluluk, kırılganlık ve içsel özgürlük gibi evrensel anlamlara bağlanan semboller mavi çiçekler ve mavi kuşlardır. Bu semboller, Kızılderili mitolojilerinden Avrupa Romantizmine kadar pek çok kültürel anlatıda benzer anlamlar taşır.
– Yakın zamanda Los Angeles Sanat Fuarı’na katıldınız. Bu fuara katılmak sizin için ne ifade ediyor?
Los Angeles Art Show’a üst üste ikinci kez katıldım. Bu yılki deneyim benim için daha da özel hissettirdi. Çünkü bu kez mesele yalnızca eserleri sergilemek değil; aynı zamanda dinlemek ve gözlemlemekti. Konuşmaların, görünürlük kadar önemli olduğunu hissettim. Günümüzde yalnızca yüzeysel estetikten ziyade derinlik ve tutarlılığa yönelik artan bir ilgi var. İzleyicilerin, sadece ne ürettiklerini değil, neden ve nasıl ürettiklerini ifade edebilen sanatçılarla ilgilenmesi benim için oldukça cesaret vericiydi.
– Eserlerinizde dönüşüm ve bilinç temalarına sıklıkla vurgu yaptığınızı fark ettim. Bu temalar kişisel yaşamınızla nasıl bağlantılı?
Sanatımda ele aldığım tüm temaların, gözlemlediklerimle, deneyimlerimle ve hissettiklerimle doğrudan bağlantılı olduğunu söylemeliyim. Hayatım her zaman ülkeler, kültürler ve farklı roller arasında hareket hâlinde geçti. Bu tür bir geçicilik duygusu, insanın her şeye daha az öznel bir bakışla yaklaşmasını sağlıyor; farklı etkenleri ve bakış açılarını kabul etmeyi ve onlara saygı duymayı öğretiyor.
Aynı zamanda hoşgörü ve empatiyi de geliştiriyor. Benim için dönüşüm dramatik bir şey değil; daha çok incelikli bir süreç. Daha fazla farkındalık kazanmakla ilgili. Bilinç dediğim şey, dikkattir; değişimin içinde kendini gözlemleyebilme yeteneği. Çalışmalarımda sıklıkla çözülen formlar, figürlerden çok izler ya da biraz gerçeküstü hissettiren manzaralar görülür. Bu da benim insan kimliğini deneyimleme biçimimi yansıtıyor.
– İzleyicilerin sanat eserlerinize baktıklarında hissetmelerini istediğiniz temel duygu nedir?
İzleyiciye belirli bir duygu dayatmak istemiyorum. Ama umarım eserlerim onlarda bir duraklama hissi yaratır. Sanki içte sessiz bir alan açılıyormuş gibi; belki hafif bir özlem duygusu. Daha çok arayışın kendisinin anlamlı olduğunun fark edilmesi gibi… Mutluluğun nihai bir varış noktası değil, bir farkındalık hâli olduğunu hissettiren bir an.
– Daha önce Türkiye’yi de ziyaret ettiniz. Farklı kültürlerle etkileşim kurmak sanatsal dilinizi nasıl dönüştürdü?
Son 30 yılda dünyanın farklı bölgelerine çok seyahat ettim. Her yolculuğun benim için en sevdiğim kısmı, insanları tanımak oldu. Düşünce yapılarının temellerini, yaşam değerlerini ve tarihsel arka planlarını anlamak oldu. Farklı kültürler benim görsel dilimi genişletiyor. Bana sembollerin hiçbir zaman tek başına var olmadığını hatırlatıyorlar. Örneğin mavi renk; Akdeniz ruhaniyetinden Romantik dönemin özlem duygusuna kadar birçok gelenekte farklı anlamlar taşır. Bu çağrışımlar çalışmalarımı zenginleştiriyor. Türkiye’de özellikle tarihin katmanları beni çok etkiledi; eski mimarinin ve yer adlarının geçmiş dönemlerin izlerini taşıması ve bunun çok canlı bir çağdaş yaşamla birlikte var olması büyüleyiciydi. Ayrıca renklerin, tatların ve süslemelerin zenginliğine hayran kaldım.
– Seyahat etmekten keyif aldığınızı görüyoruz. Sizce seyahat, bir sanatçı için ilham kaynağı mı yoksa bir zorunluluk mu?
Benim için ikisi de önemli. Seyahat algıyı keskinleştirir. Günlük rutininizin dışına çıktığınızda her şeyi daha net görürsünüz. Ama ilham yalnızca coğrafyadan gelmez. Okumak, uluslararası sergiler görmek ya da konferanslara katılmak gibi içsel yolculuklar da en az o kadar güçlü olabilir. Önemli olan hareket hâlinde olmaktır. Durağanlık gerçek anlamda tehlikedir!
– Uluslararası bir izleyici kitlesiyle bağlantı kurmak isteyen genç sanatçılara ne gibi tavsiyelerde bulunurdunuz?
Görünür olmaya acele etmeyin. Önce derinlik inşa edin. İzleyici samimiyete ve güçlü bir yapıya karşılık verir. Çalışmalarınızda aldığınız her kararın nedenini bilin. Sürecinizi açıklamaya hazır olun. Ve sabırlı kalın. Trendler çok hızlı değişir; oysa güçlü bir mantık çok daha uzun bir yol kat etmenizde size rehber olacaktır.
İlk yorum yapan siz olun